ลิโดเคนไฮโดรคลอไรด์ CAS 6108-05-0

ลิโดเคนไฮโดรคลอไรด์เป็นรูปแบบเกลือไฮโดรคลอไรด์ของลิโดเคน ซึ่งเป็นอะมิโนเอทิลอะไมด์และเป็นสมาชิกต้นแบบของยาสลบกลุ่มอะไมด์ ลิโดเคนทำปฏิกิริยากับช่องโซเดียมที่ควบคุมแรงดันไฟฟ้าในเยื่อหุ้มเซลล์ประสาทและปิดกั้นการเพิ่มขึ้นของการซึมผ่านชั่วคราวของเยื่อหุ้มที่กระตุ้นได้ไปยังโซเดียม ซึ่งจะป้องกันการสร้างและการนำกระแสประสาท และทำให้เกิดการสูญเสียความรู้สึกที่กลับคืนได้ ลิโดเคนไฮโดรคลอไรด์ยังแสดงฤทธิ์ต้านภาวะหัวใจเต้นผิดจังหวะระดับ IB อีกด้วย สารนี้จะลดการไหลของไอออนโซเดียมเข้าสู่เนื้อเยื่อของกล้ามเนื้อหัวใจ โดยเฉพาะบนเครือข่ายเพอร์กินเยในช่วง 0 ของศักย์การทำงาน ส่งผลให้การดีโพลาไรเซชัน ความเป็นอัตโนมัติ และความสามารถในการกระตุ้นลดลง

กลไกการออกฤทธิ์
ลิโดเคนไฮโดรคลอไรด์จะทำให้เยื่อหุ้มเซลล์ประสาทมีเสถียรภาพโดยการยับยั้งการไหลของไอออนที่จำเป็นสำหรับการเริ่มต้นและการนำกระแสกระตุ้น จึงส่งผลต่อการออกฤทธิ์ของยาสลบเฉพาะที่

การไหลเวียนโลหิต
ระดับเลือดที่มากเกินไปอาจทำให้ปริมาณเลือดที่ออกสู่หัวใจ ความต้านทานต่อส่วนปลายทั้งหมด และความดันเลือดแดงเฉลี่ยเปลี่ยนแปลงไป การเปลี่ยนแปลงเหล่านี้อาจเกิดจากการบล็อกของเส้นใยประสาทอัตโนมัติ ผลกดประสาทโดยตรงของยาชาเฉพาะที่ต่อส่วนประกอบต่างๆ ของระบบหัวใจและหลอดเลือด และ/หรือการกระตุ้นตัวรับเบต้า-อะดรีเนอร์จิกของเอพิเนฟรินเมื่อเกิดขึ้น โดยปกติแล้ว ผลกระทบสุทธิคือความดันโลหิตต่ำเล็กน้อยเมื่อไม่เกินขนาดยาที่แนะนำ

เภสัชจลนศาสตร์และการเผาผลาญ
ข้อมูลที่ได้จากสูตร ความเข้มข้น และการใช้งานที่หลากหลายเผยให้เห็นว่าลิโดเคนไฮโดรคลอไรด์ถูกดูดซึมได้หมดหลังการให้ยาทางเส้นเลือด โดยอัตราการดูดซึมขึ้นอยู่กับปัจจัยต่างๆ เช่น บริเวณที่ให้ยาและการมีหรือไม่มีตัวทำให้หลอดเลือดหดตัว ยกเว้นการให้ยาทางหลอดเลือด ระดับยาในเลือดสูงสุดจะพบหลังการบล็อกเส้นประสาทระหว่างซี่โครง และต่ำสุดหลังการให้ยาใต้ผิวหนัง
การจับกับพลาสมาของลิโดเคนไฮโดรคลอไรด์ขึ้นอยู่กับความเข้มข้นของยา และการจับกับเศษส่วนจะลดลงเมื่อความเข้มข้นเพิ่มขึ้น ที่ความเข้มข้น 1 ถึง 4 ไมโครกรัมของเบสอิสระต่อมิลลิลิตร ลิโดเคนไฮโดรคลอไรด์จะจับกับโปรตีนได้ 60 ถึง 80 เปอร์เซ็นต์ การจับยังขึ้นอยู่กับความเข้มข้นของไกลโคโปรตีนกรดอัลฟา-1- ในพลาสมาด้วย
ลิโดเคนไฮโดรคลอไรด์ผ่านเข้าไปในเลือดสมองและรก โดยสันนิษฐานว่าแพร่กระจายแบบพาสซีฟ
ลิโดเคนไฮโดรคลอไรด์จะถูกเผาผลาญอย่างรวดเร็วโดยตับ และเมตาบอไลต์และยาที่ไม่เปลี่ยนแปลงจะถูกขับออกทางไต การเปลี่ยนแปลงทางชีวภาพรวมถึงการออกซิเดชัน N-dealkylation, ring hydroxylation, การแตกตัวของพันธะอะไมด์ และการเชื่อมโยง N-dealkylation ซึ่งเป็นเส้นทางหลักของการเปลี่ยนแปลงทางชีวภาพ จะให้เมตาบอไลต์โมโนเอทิลกลีซิเนกซิลิไดด์และกลีซิเนกซิลิไดด์ การกระทำทางเภสัชวิทยา/พิษวิทยาของเมตาบอไลต์เหล่านี้คล้ายคลึงกับแต่มีประสิทธิภาพน้อยกว่าลิโดเคนไฮโดรคลอไรด์ ประมาณ 90% ของลิโดเคนไฮโดรคลอไรด์ที่ให้จะถูกขับออกในรูปแบบของเมตาบอไลต์ต่างๆ และน้อยกว่า 10% จะถูกขับออกโดยไม่เปลี่ยนแปลง เมตาบอไลต์หลักในปัสสาวะเป็นคอนจูเกตของ 4-hydroxy-2,6-dimethylaniline
ครึ่งชีวิตของการกำจัดลิโดเคนไฮโดรคลอไรด์หลังการฉีดเข้าเส้นเลือดดำแบบฉีดครั้งเดียวโดยทั่วไปคือ 1.5 ถึง 2 ชั่วโมง เนื่องจากลิโดเคนไฮโดรคลอไรด์ถูกเผาผลาญอย่างรวดเร็ว ภาวะใดๆ ที่ส่งผลต่อการทำงานของตับอาจทำให้จลนพลศาสตร์ของลิโดเคนไฮโดรคลอไรด์เปลี่ยนแปลงไป ครึ่งชีวิตของลิโดเคนไฮโดรคลอไรด์อาจยาวนานขึ้นเป็นสองเท่าหรือมากกว่านั้นในผู้ป่วยที่มีการทำงานของตับผิดปกติ การทำงานของไตผิดปกติไม่ส่งผลต่อจลนพลศาสตร์ของลิโดเคนไฮโดรคลอไรด์ แต่สามารถเพิ่มการสะสมของเมแทบอไลต์ได้
ปัจจัยต่างๆ เช่น กรดเกินและการใช้ยากระตุ้นและกดระบบประสาทส่วนกลางส่งผลต่อระดับลิโดเคนไฮโดรคลอไรด์ในระบบประสาทส่วนกลางที่จำเป็นต่อการสร้างผลกระทบต่อระบบทั่วร่างกาย อาการไม่พึงประสงค์ที่ชัดเจนจะชัดเจนขึ้นเมื่อระดับพลาสมาในหลอดเลือดดำเพิ่มขึ้นเกิน 6 ไมโครกรัมเบสอิสระต่อมิลลิลิตร ในลิงแสมพบว่าระดับเลือดแดง 18 ถึง 21 ไมโครกรัมต่อมิลลิลิตรเป็นเกณฑ์สำหรับกิจกรรมการชัก

ในการตัดสินใจใช้ยา จำเป็นต้องชั่งน้ำหนักระหว่างความเสี่ยงของการใช้ยากับประโยชน์ที่ยาจะได้รับ นี่คือการตัดสินใจที่คุณและแพทย์ของคุณจะต้องทำ สำหรับยานี้ ควรพิจารณาสิ่งต่อไปนี้:

อาการแพ้
แจ้งให้แพทย์ทราบหากคุณเคยมีอาการแพ้หรือผิดปกติจากยานี้หรือยาอื่นๆ และแจ้งให้ผู้เชี่ยวชาญด้านการดูแลสุขภาพทราบด้วยหากคุณมีอาการแพ้ประเภทอื่นๆ เช่น อาหาร สีผสมอาหาร สารกันบูด หรือสัตว์ สำหรับผลิตภัณฑ์ที่ไม่ต้องมีใบสั่งแพทย์ โปรดอ่านฉลากหรือส่วนผสมบนบรรจุภัณฑ์อย่างละเอียด

กุมารเวชศาสตร์
เนื่องจากยานี้มีความเป็นพิษ จึงควรใช้ด้วยความระมัดระวังเป็นพิเศษในเด็กอายุน้อยกว่า 3 ปี เฉพาะเมื่อพิจารณาแล้วหรือพบว่ายาอื่นไม่ได้ผล ไม่ควรเกินขนาดที่แนะนำ และควรติดตามผู้ป่วยอย่างใกล้ชิดระหว่างการรักษา ห้ามใช้สารละลายทาเฉพาะที่ชนิดเหลวที่มีลิโดเคนสำหรับอาการปวดฟัน
ยังไม่มีการศึกษาที่เหมาะสมเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างอายุกับผลของเจลลิโดเคนหรือแผ่นแปะผิวหนังในกลุ่มประชากรวัยเด็ก ความปลอดภัยและประสิทธิผลยังไม่ได้รับการยืนยัน

ผู้สูงอายุ
การศึกษาวิจัยที่เหมาะสมที่ดำเนินการจนถึงปัจจุบันยังไม่สามารถระบุปัญหาเฉพาะของผู้สูงอายุได้ ซึ่งจะจำกัดประโยชน์ของแผ่นแปะผิวหนังในผู้สูงอายุ อย่างไรก็ตาม ผู้ป่วยสูงอายุมีแนวโน้มที่จะมีปัญหาเกี่ยวกับตับ ไต หรือหัวใจที่เกี่ยวข้องกับอายุมากกว่า ซึ่งอาจต้องใช้ความระมัดระวังและการปรับขนาดยาสำหรับผู้ป่วยที่ได้รับยานี้
ไม่มีข้อมูลเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างอายุกับผลของลิโดเคนทาภายนอกในผู้ป่วยสูงอายุ อย่างไรก็ตาม เนื่องจากยานี้มีความเป็นพิษ จึงควรใช้ด้วยความระมัดระวังหลังจากพิจารณาใช้ยาอื่นแล้วหรือพบว่ายาอื่นไม่ได้ผล ไม่ควรเกินขนาดที่แนะนำ และควรติดตามผู้ป่วยอย่างใกล้ชิดระหว่างการรักษา

ปฏิกิริยาระหว่างยา
แม้ว่าไม่ควรใช้ยาบางชนิดร่วมกันเลยก็ตาม แต่ในบางกรณี อาจใช้ยาสองชนิดที่แตกต่างกันร่วมกันได้ แม้ว่าอาจเกิดปฏิกิริยาระหว่างยาขึ้นได้ก็ตาม ในกรณีดังกล่าว แพทย์อาจต้องการเปลี่ยนขนาดยาหรืออาจจำเป็นต้องมีข้อควรระวังอื่นๆ เมื่อคุณใช้ยานี้ สิ่งสำคัญเป็นพิเศษคือแพทย์จะต้องทราบว่าคุณกำลังใช้ยาใด ๆ ที่ระบุไว้ด้านล่างอยู่หรือไม่ ปฏิกิริยาระหว่างยาต่อไปนี้ถูกเลือกโดยพิจารณาจากความสำคัญที่อาจเกิดขึ้นได้ และอาจไม่ครอบคลุมทุกกรณี
หากแพทย์สั่งยาทั้งสองชนิดพร้อมกัน แพทย์อาจเปลี่ยนขนาดยาหรือความถี่ในการรับประทาน
การใช้ยานี้ร่วมกับยาใดๆ ต่อไปนี้อาจทำให้มีความเสี่ยงต่อผลข้างเคียงบางอย่างเพิ่มขึ้น แต่การใช้ยาทั้งสองชนิดอาจเป็นการรักษาที่ดีที่สุดสำหรับคุณ หากแพทย์สั่งยาทั้งสองชนิดร่วมกัน แพทย์อาจเปลี่ยนขนาดยาหรือความถี่ในการใช้ยาชนิดใดชนิดหนึ่งหรือทั้งสองชนิด

การโต้ตอบอื่น ๆ
ไม่ควรใช้ยาบางชนิดขณะรับประทานอาหารหรือขณะรับประทานอาหารบางประเภท เนื่องจากยาอาจเกิดปฏิกิริยากับยาได้ การดื่มแอลกอฮอล์หรือสูบบุหรี่ร่วมกับยาบางชนิดอาจทำให้เกิดปฏิกิริยากับยาได้ ควรปรึกษากับผู้เชี่ยวชาญด้านการดูแลสุขภาพเกี่ยวกับการใช้ยาร่วมกับอาหาร แอลกอฮอล์ หรือยาสูบ

ความปลอดภัยและประสิทธิภาพของลิโดเคนไฮโดรคลอไรด์ขึ้นอยู่กับขนาดยาที่เหมาะสม เทคนิคที่ถูกต้อง การป้องกันที่เหมาะสม และการเตรียมพร้อมสำหรับเหตุการณ์ฉุกเฉิน ควรใช้ขนาดยาต่ำที่สุดที่มีผลในการดมยาสลบอย่างมีประสิทธิผล เพื่อหลีกเลี่ยงระดับพลาสมาที่สูงเกินไปและผลข้างเคียงที่ร้ายแรง การใช้ยาลิโดเคนซ้ำหลายครั้งอาจทำให้ระดับยาในเลือดสูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญในแต่ละครั้งที่ได้รับยาซ้ำ เนื่องจากยาหรือเมแทบอไลต์ของยาสะสมอย่างช้าๆ ความทนทานต่อระดับยาในเลือดที่สูงนั้นแตกต่างกันไปตามสถานะของผู้ป่วย ผู้ป่วยที่มีอาการทรุดโทรม ผู้สูงอายุ ผู้ป่วยเฉียบพลัน และเด็ก ควรได้รับยาในปริมาณที่ลดลงตามอายุและสถานะทางกายภาพของพวกเขา ควรใช้ลิโดเคนด้วยความระมัดระวังในผู้ป่วยที่มีอาการช็อกรุนแรงหรือหัวใจหยุดเต้นเฉียบพลัน
ควรใช้ลิโดเคนไฮโดรคลอไรด์ 2% เจลลี่ด้วยความระมัดระวังในผู้ป่วยที่มีอาการแพ้ยา ผู้ป่วยที่แพ้อนุพันธ์ของกรดพารา-อะมิโนเบนโซอิก (โพรเคน เตตราเคน เบนโซเคน เป็นต้น) ไม่ได้มีอาการแพ้ลิโดเคนร่วม
ยาหลายชนิดที่ใช้ระหว่างการให้ยาสลบถือเป็นตัวกระตุ้นที่อาจทำให้เกิดภาวะไฮเปอร์เทอร์เมียร้ายแรงในครอบครัว เนื่องจากยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัดว่ายาชาเฉพาะที่ชนิดอะไมด์อาจกระตุ้นให้เกิดปฏิกิริยานี้ได้หรือไม่ และเนื่องจากไม่สามารถคาดการณ์ความจำเป็นในการให้ยาสลบแบบทั่วไปเพิ่มเติมได้ล่วงหน้า จึงขอแนะนำให้มีโปรโตคอลมาตรฐานสำหรับการจัดการ อาการหัวใจเต้นเร็ว หายใจเร็ว ความดันโลหิตไม่คงที่ และกรดเกินในเลือดที่ไม่ทราบสาเหตุในระยะแรกอาจเกิดขึ้นก่อนอุณหภูมิร่างกายจะสูงขึ้น ผลลัพธ์ที่ประสบความสำเร็จขึ้นอยู่กับการวินิจฉัยในระยะเริ่มแรก การหยุดใช้ยาที่กระตุ้นที่สงสัยทันที และการรักษา รวมทั้งการบำบัดด้วยออกซิเจน มาตรการสนับสนุนที่ระบุ และแดนโทรลีน (ดูเอกสารกำกับยาแดนโทรลีนโซเดียมสำหรับฉีดเข้าเส้นเลือดก่อนใช้)
ข้อมูลสำหรับผู้ป่วย: เมื่อใช้ยาชาเฉพาะที่ในช่องปาก ผู้ป่วยควรทราบว่าการใช้ยาชาเฉพาะที่อาจทำให้กลืนลำบากและเพิ่มความเสี่ยงต่อการสำลักได้ ด้วยเหตุนี้จึงไม่ควรรับประทานอาหารภายใน 60 นาทีหลังจากใช้ยาชาเฉพาะที่ในช่องปากหรือลำคอ ซึ่งถือเป็นเรื่องสำคัญโดยเฉพาะในเด็กเนื่องจากเด็กต้องรับประทานอาหารบ่อย
อาการชาของลิ้นหรือเยื่อบุช่องปากอาจเพิ่มความเสี่ยงของการกัดโดยไม่ได้ตั้งใจ ไม่ควรรับประทานอาหารหรือเคี้ยวหมากฝรั่งในขณะที่วางยาสลบบริเวณปากหรือคอ
การก่อมะเร็ง:ยังไม่มีการศึกษาในระยะยาวกับสัตว์เพื่อประเมินศักยภาพในการก่อมะเร็งของลิโดเคน
การกลายพันธุ์:ศักยภาพในการกลายพันธุ์ของลิโดเคนได้รับการทดสอบใน Ames Salmonella reverse mutation assay และ in vitro chromosome aberrations assay ในลิมโฟไซต์ของมนุษย์ และใน in vivo mouse micronucleus assay ไม่พบข้อบ่งชี้ถึงผลการกลายพันธุ์ใดๆ ในการศึกษาวิจัยเหล่านี้
ความบกพร่องของการเจริญพันธุ์:ผลของลิโดเคนต่อความสามารถในการสืบพันธุ์ได้รับการตรวจสอบในหนูทดลอง การให้ลิโดเคน 30 มก./กก. (180 มก./ตร.ม.) แก่คู่ผสมพันธุ์ไม่ได้ทำให้ความสามารถในการสืบพันธุ์หรือประสิทธิภาพการสืบพันธุ์โดยทั่วไปของหนูเปลี่ยนแปลงไป ไม่มีการศึกษาวิจัยใดที่ตรวจสอบผลของลิโดเคนต่อพารามิเตอร์ของอสุจิ ไม่มีหลักฐานของความสามารถในการสืบพันธุ์ที่เปลี่ยนแปลงไป